رباعی شمارهٔ ۴۴

در سایهٔ آن زلفِ مشوش که تو راست

ای بس دلِ سرگشتهٔ غم‌کش که تو راست

می‌بر دل و می‌ده غم و فارغ می‌رو

دور از دل من زهی دل خوش که تو راست

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

قالب شعری:رباعی

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 2

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

در سایهٔ آن زلفِ مشوش که تو راست

ای بس دلِ سرگشتهٔ غم‌کش که تو راست

هوش مصنوعی: در زیر سایهٔ آن زلف درهم و پیچیده‌ات که مال توست، ای دل بی‌قرار و افسرده‌ای که به خاطر غم توست.

می‌بر دل و می‌ده غم و فارغ می‌رو

دور از دل من زهی دل خوش که تو راست

هوش مصنوعی: او با جذابیت و زیبایی‌اش دل مرا می‌رباید و با خود غم و اندوهی به همراه می‌آورد. اما تو، دور از دل من، در خوشی و آرامش خود زندگی می‌کنی.