رباعی شمارهٔ ۴۱۴

هوش مصنوعی: اگرچه سال‌هاست که با نواختن چنگ خودم می‌زنم، اما اگر هم در یک لحظه مرا نوازش کنی، برایم کافی است تا پردهٔ ننگ و عیب‌های خود را کنار بزنم.

هوش مصنوعی: اگر کسی را غم و اندوهی عمیق فراگیرد، می‌توان گفت که او مانند کسی است که بار سنگینی را به دوش می‌کشد و با تلاش بسیار می‌تواند آن را از خود دور کند.