رباعی شمارهٔ ۳۲۶

هوش مصنوعی: چشمی ندارم که در خواب تو را ببینم، یا آن چهره‌ات را چون آفتاب مشاهده کنم.

هوش مصنوعی: از خجالت زیبایی تو نمی‌توانم به چهره‌ات نگاه کنم و اشک می‌ریزم تا بتوانم در آبی که در آن هستی، تو را ببینم.