رباعی شمارهٔ ۲۸۴

هوش مصنوعی: من کسی هستم که نه وجود و نه عدم را نمی‌دانم. به این آگاهی رسیده‌ام که نه پیدایش را می‌شناسم و نه ازل را.

هوش مصنوعی: می‌دانم که در کنار من، نوازنده و رفیقانی هستند که در شادی و شوق زندگی می‌کنند و حالتی آرام و بدون نگرانی دارند.