رباعی شمارهٔ ۲۰۴

هوش مصنوعی: روزی که من به خاک پای تو بوسه زدم و به خدمتت تواضع کردم، هیچ خوشبختی و سعادتی را از دست ندادم.

هوش مصنوعی: امروز که ابراهیم رنگ و زیبایی خود را ندید، نا امید به خانه برگشت.