رباعی شمارهٔ ۱۷۲

هوش مصنوعی: پس از آنکه دل و چشمم به من پناه آوردند، عشق آنقدر قوی می‌شود که وجودم را در بر می‌گیرد و مرا از بین می‌برد.

هوش مصنوعی: ای صبر، من به تو پناه می‌آورم که مشکلاتم را بخوری. نگو که با من چه می‌کنی!