شمارهٔ ۴۱۷ - در طلب هیزم

هوش مصنوعی: ای کسی که به خاطر جسارت و خودپسندی‌ات، نوشیدنی تلخی را مزه‌مزه کرده‌ای.

هوش مصنوعی: اختلالی که من دارم، برای تو پنهان نیست.

هوش مصنوعی: در روزهایی که دنیا به روشنایی و پاکی می‌رسد، من در حال روزه هستم و سعی می‌کنم از اشتباهات دوری کنم و به کارهای درست بپردازم.

هوش مصنوعی: من یک دیگ کوچک دارم که در آن چیزی نیم‌پخته است و صدایش را می‌شنوم، مانند نانی که هنوز نخورده‌ام.

هوش مصنوعی: با لطف و مهربانی تو، می‌توان به او کمک کرد، حتی اگر کار دشواری باشد.