شمارهٔ ۲۳۰ - در تهدید و هجو قاضی هری

هوش مصنوعی: وقتی در بیابان خشک و بی‌آب و علف هستی، نباید از مشکلات و وسوسه‌ها غافل شوی؛ چرا که ممکن است در شرایط دشوار، چهره زشتی را ببینی که در نوبت خود به تو آسیب می‌زند.

هوش مصنوعی: اکنون به خیمه نشسته‌ای و دانه‌هایی پخش کرده‌ای که پرنده یاد تو همیشه از آن بردارد و بهره‌مند شود.

هوش مصنوعی: در آن دو کلمه، چنان که شتر چهار دست و پا دارد، نمی‌توان شیوۀ عقل را انتخاب کرد و نشنید.

هوش مصنوعی: مرا با بهانه و خواهش زیاد نجات نده، چون چوبی که در خیمه قرار دارد هم می‌تواند به خوبی در جای خود قرار گیرد.