شمارهٔ ۱۰۹ - در طلب شراب

هوش مصنوعی: ای سروری که هیچ چیز به پای بزرگی و عظمت تو نمی‌رسد، نه بارانی که به زمین می‌افتد و نه آفتاب روشنی که مانند تفکر بلند تو باشد.

هوش مصنوعی: مهمانانی به اینجا آمده‌اند و گروهی در این زمان هستند که خوشی و درنگ آنها از رفتن بی‌خیال است.

هوش مصنوعی: ما دختری داریم که چهره‌اش و مویش همچون گل‌های تازه‌ای است که به شکوفه درآمده‌اند و بوی خوش مشک را نمی‌توان تحمل کرد.

هوش مصنوعی: ما در دل خواب و حال او در عجب و سرگردانی هستیم، در حالی که او نیمه هوشیار شده و ما همچنان از شراب بی‌بهره‌ایم.