غزل شمارهٔ ۸۳

هوش مصنوعی: ای عشق من، زیبایی تو در دلم مانده و دوری تو مرا در زنجیر مشقات قرار داده است.

هوش مصنوعی: چشمی دارم که پر از اشک‌هاست و جانم پر از درد و رنج‌هایی است که تمامی ندارند.

هوش مصنوعی: آسمان به خاطر دوری تو به رنگ کبود درآمده و خورشید من نیز به خاطر این فراق رنگش زرد شده است.

هوش مصنوعی: من هنوز در پیِ تو و کارهای تو هستم، تا زمانی که دل تو از وفاداری سرد نشود.

هوش مصنوعی: غم من و خوشحالی من با هم همراه است، البته کمی از درد تو جدا شده‌ام.

هوش مصنوعی: با وجود اینکه تو دلیلی برای غم و ناراحتی‌ام هستی، اما محبت و لطف تو می‌تواند این درد را قابل تحمل کند.