غزل شمارهٔ ۵۰

هوش مصنوعی: دوست من هنگام دوستی با من، حتی ذره‌ای احساس وفاداری نداشت.

هوش مصنوعی: در دنیا عاشقان زیادی را دیده‌ام، اما هیچ‌کس را به این اندازه ذلیل و خوار ندیده‌ام.

هوش مصنوعی: جان به دل گفت که از ترس دوری و جدایی، دیگر تحمل این همه درد و رنج را ندارد.

هوش مصنوعی: قبل از اینکه عشق تو مانند شرابی نمایان شود، هیچ عاشق هشیاری وجود نداشت.

هوش مصنوعی: دل به خاطر بی‌صبری خود به عشقش لاف می‌زند و می‌گوید صبر دارد، در حالی که واقعاً هیچ صبری ندارد.

هوش مصنوعی: هیچ کس در دنیا نتوانسته است به وصال او نائل شود، چون در دوری و جدایی از او، کسی را بار سنگینی نمی‌فزاید.

هوش مصنوعی: درد چشم من بیشتر شد، چون تو گمان می‌کنی که می‌توانم با صبر آن را تحمل کنم.