غزل شمارهٔ ۲۲۵

هوش مصنوعی: وقتی که آماده‌ی تلاش و کوشش می‌شوم، با افتخار جانم را فدای شمشیر تو می‌کنم.

هوش مصنوعی: اگر بخواهم بوسه‌ای از او را به قیمت صد کیسه طلا هم بخرم، باز هم برایش دعوا و مجادله می‌کنم.

هوش مصنوعی: من تلاش می‌کنم که صحبت‌های دلنشینی داشته باشم، اما افسوس که ارزشش به اندازه یک جو هم نیست.

هوش مصنوعی: دیشب آن محبوب در کناری از من گرفت، که این نشان می‌دهد که من بر او رحمت می‌ورزم.

هوش مصنوعی: من به یک نکته‌ای پی بردم، هرچند که می‌دانم این کار برایم دشوار است.

هوش مصنوعی: چشمم را به شوخی باز کردم و به معشوق گفتم: حتی اگر ایستاده باشم، برای تو خدمت می‌کنم.