غزل شمارهٔ ۱۸۴

هوش مصنوعی: خدا می‌داند که من چقدر به تو علاقه‌مندم و چقدر بی‌تاب و عاشق تو هستم.

هوش مصنوعی: بدون تو، ای جان و روشنی چشمانم، مانند رشته‌های تابدار موی تو هستم.

هوش مصنوعی: در دل من غم و اندوه تو وجود دارد، زیرا وقتی که تو در کنارم نیستی، مانند تصویر زیبایت در غم و افسردگی به سر می‌برم.

هوش مصنوعی: من مانند گل ارغوان هستم که به زیبایی زعفران جلوه می‌کند، اما بدون درد و رنج، تا زمانی که از محبت و نگاه پر احساس تو بی‌بهره‌ام.

هوش مصنوعی: هر شب در کنار غم هستم و می‌پرسم چرا از تو دورم و کنار تو نیستم.

هوش مصنوعی: دوست عزیزم، به احساسات و دردهای من توجه نکن، چون در نهایت من هم یکی از عاشقان تو هستم.