شمارهٔ ۱

هوش مصنوعی: می‌خواهم آنچه را که دل‌هایمان به یکدیگر جذب می‌کند، به ما هدیه کنی و هر چه درد و رنج به سرمان آمده را از ما دور کنی.

هوش مصنوعی: من خدمتگزار و بندهٔ ساقی خودم هستم که در صبحگاه، مرا از سمت شرق، جایی که خورشید طلوع می‌کند، برمی‌دارد.

هوش مصنوعی: وقتی که همچون تیغی از جام شراب به‌خود می‌آیم، باید زمانه سپری در برابر من به‌دست آورد.

هوش مصنوعی: در آن روزی که من از میان نقره، آب طلا استخراج کردم، دیگر نه طلا و نقره برایم اهمیت دارند و نه چیزهای بی‌ارزش.

هوش مصنوعی: دوران خوشی و بی‌خبری از مشکلات زندگی بسیار لذت‌بخش است، زمانی که غم و غصه‌ها در دوردست‌ها قرار دارند و زندگی به آرامی پیش می‌رود.

هوش مصنوعی: در مواقعی که من مست می‌شوم و ساقی مرا به بیرون می‌برد، درِ نشستم بیشتر برایم باز می‌شود.

هوش مصنوعی: اگر من هزار جام پر از شراب دریا را بنوشم، باز هم آرزو و تلاش من به سمت نوشیدن جام دیگری خواهد بود.