مفردات
ادیب الممالک
»
دیوان اشعار
»
مفردات
شمارهٔ ۱ : ز بیدردان علاج درد خود جستن بدان ماند
شمارهٔ ۲ : چند روزی پیش و پس شد ورنه از دور سپهر
شمارهٔ ۳ : این رشته بی پیوند هر چند که یک تار است
شمارهٔ ۴ : یک قطره ز آب گرم و یک ذره وفا
شمارهٔ ۵ : تو چون بهاری و گیتی چو باغ و ما چو درخت
شمارهٔ ۶ : رشت هم نیک است کاو از حمار گم شده
شمارهٔ ۷ : روحی فداک بی تو مرا کار مشکل است
شمارهٔ ۸ : موی خوانم میان او اما
شمارهٔ ۹ : بوستانش را آیفت ز بهن نرسد
شمارهٔ ۱۰ : طراز خاتم شاهنشهی به لوح ابد
شمارهٔ ۱۱ : همچو ملخی که شاخساری بخورد
شمارهٔ ۱۲ : آن روز که مه شدی نمی دانستی
شمارهٔ ۱۳ : نام محمودش که محمودست بشمر پس بگو
شمارهٔ ۱۴ : قبلهگاها سال و ماهت تا ابد فرخنده باد
شمارهٔ ۱۵ : حق تعالی مر ترا آورده از ایران پدید
شمارهٔ ۱۶ : ای کودک نوزاده که پیران جهان را
شمارهٔ ۱۷ : می رسانم به عز عرض حضور
شمارهٔ ۱۸ : به غیر از غمزه و حسن و لطافت خوبرویان را
شمارهٔ ۱۹ : گریه مینا، نگر به چشم ترش بین
شمارهٔ ۲۰ : از کلام و خنده دشنام و گله، ضرب و کنایت
شمارهٔ ۲۱ : از دیر نخواهم رفت در کعبه که میدانم
شمارهٔ ۲۲ : رفیق من مه من یار من جعلت فلاک
شمارهٔ ۲۳ : مطاعا، مشفقا تا چند غفلت داری از حالم
شمارهٔ ۲۴ : خداوندگارا تو را در دو عالم
شمارهٔ ۲۵ : عزیز من به خدا جز تو یک عزیز ندارم
شمارهٔ ۲۶ : در آن زمان که بود بیم جان شگفت مدار
شمارهٔ ۲۷ : به ابی انت و امی ز خدا می خواهم
شمارهٔ ۲۸ : من موصوله ام و از لب لعلت جانا
شمارهٔ ۲۹ : تصدقت شوم ای گلعذار سیمین تن
شمارهٔ ۳۰ : قربان سرت شوم بیا حالم بین
شمارهٔ ۳۱ : هنر اکنون به دل خاک طلب باید کرد
شمارهٔ ۳۲ : دردت به جانم ای بت نامهربان من
شمارهٔ ۳۳ : همایون باد و فرخ باد و میمون
شمارهٔ ۳۴ : پیش مرگت شوم ای لعبت چین
شمارهٔ ۳۵ : رئیس خیل هواجن امام جمعه حسن
شمارهٔ ۳۶ : شبروی گر هست ماه است آن هم اندر آسمان
شمارهٔ ۳۷ : برادرا، به عروس نشاط،همسر شو
شمارهٔ ۳۸ : دل زنده می شود به نسیم خیال تو
شمارهٔ ۳۹ : ببال ای تخت افریدون نیار ای تاج کیخسرو
شمارهٔ ۴۰ : من در غم تو چو مرغ سرکنده
شمارهٔ ۴۱ : یک روز تو را به راه دیدم
شمارهٔ ۴۲ : هزار سال رهست از تو تا مسلمانی
شمارهٔ ۴۳ : چشم مستت شوخی آغازد همی
شمارهٔ ۴۴ : به هر که جور نکردی نمی توانستی
