بخش ۱۸ - سفارش بانو با کدخدا و رئیس و وصیت او با فرنگیس و بلقیس

هوش مصنوعی: زمانی که زن این داستان کامل را شنید، به او گفتند که زهرش را در کامش قرار داده‌اند.

هوش مصنوعی: او به همراهانش گفت که نباید نگران جان خود باشید و نباید به این فکر کنید.

هوش مصنوعی: شما باید از این‌که چیزی از مال و possessions خود را از دست بدهید، نگران نباشید و کوشش کنید به بهترین نحو.

هوش مصنوعی: نباید اجازه دهم که اموالم به سرقت برود، چون هیچ‌کس صدای ناله‌ام را نخواهد شنید.

هوش مصنوعی: کسی توجهی به زاری من ندارد و آب زندگی‌ام که پر از درد و رنج سی ساله است، نمی‌رسد.

هوش مصنوعی: وقتی سنگ قیمتی از کوه سقوط می‌کند، هزاران نفر برای جمع‌آوری و بهره‌برداری از آن به سمتش می‌آیند.

هوش مصنوعی: سپس او فرنگیس را خواند و بلقیس را به دست او سپرد.

هوش مصنوعی: به او گفت: ای کسی که مرا پرورش داده‌ای، نگاه کن به اشک‌های سرخ و چهره زرد من.

هوش مصنوعی: امروز تو از دختر من بهتر هستی و با این تازگی، به نوعی محصول کار و تلاش من به حساب می‌آیی.

هوش مصنوعی: من دیگر چاره‌ای ندارم جز این‌که از این روزگار فرار کنم، چون تقدیرم به شدت بد است.

هوش مصنوعی: تو در اینجا مسئولیت این خانه را بر عهده داشته باش، هرچند که زن هستی، اما باید با قدرت و شجاعت عمل کنی.

هوش مصنوعی: ای ماه، در این فضای زیبا و دلنشین مثل یک قلعه، جاگیر شو و تکیه کن بر بلندای خورشید.