رباعی شمارهٔ ۶۰۹

چشمانم پر از اشک شده و این اشک‌ها مانند گل‌های لاله رنگین هستند و از هر مژه‌ام قطرات خون جاری است.

نه! نه! دلِ خون‌شده‌ی من، از پنجره‌ی سینه سرش را ببرون آورده که تو را ببیند