رباعی شمارهٔ ۵۲۵

سودت نکند به خانه دَرْبِنشستن

دامَنْت به دامنم بباید بستن

که‌آن روز که دست ما به دامان تو است

ما را نتوان ز دامنت بگسستن

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

قالب شعری:رباعی

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 2

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

سودت نکند به خانه دَرْبِنشستن

دامَنْت به دامنم بباید بستن

هوش مصنوعی: اگر به خانه دیگران نشینی، سودی نخواهی برد و باید دامن خود را به دامن من ببندی.

که‌آن روز که دست ما به دامان تو است

ما را نتوان ز دامنت بگسستن

هوش مصنوعی: روزی بود که ما به دامن تو پناه برده بودیم و از تو جدا شدیم نمی‌توانیم.