رباعی شمارهٔ ۴۷۳

هوش مصنوعی: ای دوست، دل‌تنگم که دور خانه‌ات بچرخم و آستانه‌ات را ببوسم.

هوش مصنوعی: من بدون هیچ چشم‌داشتی از تو، برای سفر این مسیر به کمک‌هایت نیاز دارم و از دارایی‌های تو درخواست می‌کنم.