رباعی شمارهٔ ۴۶۳

هوش مصنوعی: با چشم تو، زیبایی را به یاد نرگس نمی‌آورم و بدون لعل تو، هرگز به آرزوی بهشت فکر نمی‌کنم.

هوش مصنوعی: اگر خضر به من آب حیات دهد و من را زنده کند، باز هم کافر خواهم بود چون بدون تو حتی یک جرعه آب هم نمی‌نوشم.