رباعی شمارهٔ ۴۵

هوش مصنوعی: من به راه خود می‌رفتم و در دل، ناراحتی و رنج را به همراهم می‌آوردم. جهنم، مانند آتش، از گریه‌ها و آه‌های من شعله‌ور می‌شد.

هوش مصنوعی: من به شوق دیدن تو از عالم وجود وارد گلستان می‌شدم و دامنم پر از گل‌های معطر می‌گشت، اما بخاطر اشتباهاتم، این گل‌ها به زمین می‌افتادند.