رباعی شمارهٔ ۴۲۴

هوش مصنوعی: وقتی که نتوانستم چوب بید را بیاورم، چهره سیاه و موی سپید را به همراه آوردم.

هوش مصنوعی: وقتی خودت گفتی که ناامیدی کفر است، از حرف تو پیروی کردم و امید را در دلم زنده کردم.