رباعی شمارهٔ ۴۱۹

هوش مصنوعی: من بیمارم و در دل از تو غم‌های زیادی دارم. هیچکس جز لب‌های تو نمی‌تواند درد من را درک کند.

هوش مصنوعی: از این زندگی خسته‌ام، من فردی بی‌کس هستم. آرامش من در دنیای نیستی خواهد بود.