رباعی شمارهٔ ۳۷۶

هوش مصنوعی: در خانه نشسته بودم و دل ناراحتی داشتم، چون از گناهانم شرمنده و پشیمان بودم.

هوش مصنوعی: صدایی به گوش رسید که به درویش می‌گوید: نگران نباش؛ تو به کار خودت رسیدگی کن و ما هم به کار خودمان.