رباعی شمارهٔ ۳۷۳

هوش مصنوعی: دل من به خاطر تو پر عشق و احساس شده است، و اگر تو در آن نبودی، آن را پر از اشک و خون می‌کردم. تو در وجود من نهفته‌ای و اگر نه، آن را به جیحون، رود بزرگ، تبدیل می‌کردم.

هوش مصنوعی: اگر امید دیدارت را نداشته باشم، جانم را رها می‌کنم و از بدنم به هر طریقی خارج می‌شوم.