رباعی شمارهٔ ۲۹۴

هوش مصنوعی: رشته‌ای که به دندان‌های زیبای تو گره خورده و از دهانت اشک می‌ریزد، نشان از عمق احساسات تو دارد.

هوش مصنوعی: من می‌خواهم که با دوزندگی بر روی سینهٔ مجروح من، به نوعی زخم‌های دل را درمان کنی، باشد که از غم‌هایت کمی رها شوم.