رباعی شمارهٔ ۱۳۱

هوش مصنوعی: بدن من پر از اشک شده و چشمانم به خاطر عشق تو گریه می‌کند. در عشق تو، حتی اگر بی‌بدن باشم، باید زندگی کنم.

هوش مصنوعی: عشق چنان مرا دچار خود کرده که دیگر هیچ نشانی از من باقی نمانده است. اکنون که خودم به مجذوبی تبدیل شده‌ام، دیگر نمی‌دانم عاشق واقعی کیست.