شمارهٔ ۲۷

هوش مصنوعی: اگر از چشمانم اشک می‌ریزد، باید از تو سپاسگزار باشم؛ چراکه اگر غم تو نبود، این‌قدر اشک نمی‌ریختم.

هوش مصنوعی: زخمی شده‌ام و برای اینکه صیاد من را گم نکند، هر قدمی که برمی‌دارم، از خون درونم قطره‌ای می‌ریزم.

هوش مصنوعی: بگذار صبر کنم تا زمانی که دلم به شدت درد کند و گریه‌ام بی‌اختیار سرازیر شود، آنگاه اشک‌هایم را از چشمانم بیرون می‌ریزم.

هوش مصنوعی: چشم‌هایم به خیال‌ها مشغول است و از امشب، بدون هیچ آرامش و صبری، خون از دل آسیب‌دیده‌ام جاری می‌شود.