شمارهٔ ۳۷

هوش مصنوعی: اگرچه تو مانند شمعی در مجلس هستی، ای دل، ساکت باش و چیزی نگو. به دقت و هوشیاری رفتار کن و خود را کنترل کن.

هوش مصنوعی: سوسن، به زبان بیهوده صحبت نکن تا مانند گل محترم و ارزشمند شوی، گوش‌دهی کن و سکوت کن.

هوش مصنوعی: دندان بر جگر بگذار و سکوت کن، مانند صدف که از سختی‌ها و تلخی‌های دنیا چیزی نمی‌گوید. سپس وقتی که زمانش برسد و لب به سخن گشودی، مانند فروشنده‌ای که جواهرات را به نمایش می‌گذارد، گوهرهای درونت را عرضه کن.

هوش مصنوعی: چقدر می‌خواهی خود را به دروغ نشان بدهی و رازهای خود را فاش کنی؟ تو که آتشین و پرشور نیستی، بهتر است در پنهانی بمانی.

هوش مصنوعی: ای کسی که از هرگونه بی‌ادبی پرهیز می‌کنی، در زمانی که زبان مردم سخن می‌گوید، مانند زخم عمیق زبان به صدای اعتراض درآمده و نگذار کسی تو را ساکت کند.