بخش ۹۸ - با یعقوب کورتی

خواجه عبدالله انصاری » طبقات الصوفیه - امالی پیر هرات » بخش ۹۸ - با یعقوب کورتی

دیده‌ام، پیر روشن بود و صاحب وقت و کرامات بود پیوسته لت داشتنی در دست، روسترهٔ بر میان آن بسته. ویرا گفتند: این باری چیست؟ گفت: این همه فن است شیخ بوعمر مالکی مرا گفت: که روزی می‌گذشت بر جماعت معدلاننشسته بودند، و با ایشان بر خواند: تحسبهم جمیعاً و قلوبهم شنی و برگذشت.

بخش ۹۷ - بایعقوب میدانی: از مشایخ نصیبین است، شبلی بمصر می‌شد از بغداد بحلی خواستن آن وقت که عمل داشته بود اسپ در زمین کسی کرده بود، که پدر وی حاجب الحجاب خلیفه بود. چون شبلی بمصر می‌شد، گذر وی بر شیخ بایعقوب میدانی بود، بدیدن شبلی آمد، وی آن وقت بنوی فرا زین کار می‌نگریست، و اول ارادت وی بود مردی فربه بود، شبلی دست بر بروی وی فرود آورد گفت: جبرک اللّه! خدای ترا هوبره کناد! با یعقوب گفت آمین!بخش ۹۹ - و من طبقة الثانیه و یقال من طبقة الثالثه خیر نساج: کنیت او ابوالحسن بود، ببغداد نشستی، صحبت کرده بود با شیخ بوحمزهٔ بغدادی٭ و از سری سوالات پرسیده استاد نوریو ابراهیم خواص و ابن عطا و جریری٭ بود و شبلی در مجلس وی توبه کرده، عمر وی دراز بکشید، صدو بیست سال بزیست وی از اقران نوری٭ و از طبقهٔ ثانی ایذ فارس عیسی گوید: کی نام وی محمدبن اسماعیل است السامری.

اطلاعات

منبع اولیه: کتابخانهٔ تصوف

تعداد ابیات:

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

هوش مصنوعی: مردی را دیده‌ام که بسیار عالم و پرهیزگار بود و در دستش دائماً کتابی داشت که روی آن بسته شده بود. از او پرسیدند که این کتاب چیست؟ او پاسخ داد: این کتاب علم و فنون است. شیخ بوعمر مالکی به من گفت که روزی در حال عبور از نزد گروهی از عادلین بود و با آنها به تلاوت آیه‌ای از قرآن پرداخت.