مناجات شمارهٔ ۲۳۲

خواجه عبدالله انصاری » مناجات نامه » مناجات شمارهٔ ۲۳۲

الهی هر چند ما گُنه کاریم تو غفاری هر چند ما زشت کاریم تو ستاری، پادشاهان گنج فضل تو داری وبی نظیر و بی یاری سزاست که خطا های ما را در گذاری.

مناجات شمارهٔ ۲۳۱: الهی از خود تو هر مفلسی را نصیبی و از کرم تو هر درد مندی را طبیبی و از وسعت رحمت تو هر کسی را سهمی است. ای یار بارم ده تا داستان درد خود به تو پردازم، بر درگاه تو میزارم و در امید بینم تو مینازم یک نظر در من نگر تا دو گیتی به آب اندازم مناجات شمارهٔ ۲۳۳: الهی به نشانت بینندگانیم به نامت زندگانیم، بفضلت شادانیم به مهرت نازانیم از جام مهر تو مست ماییم، به صید عشق تو در دام ماییم.

اطلاعات

منبع اولیه: سید جابر موسوی

تعداد ابیات:

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

هوش مصنوعی: ای خداوند، هرچند ما در کارهای خود خطا کرده‌ایم، تو بخشنده‌ای. هرچند اعمال ما زشت است، تو پرده‌پوشی. در میان پادشاهان، تو دارای سرمایه‌ای از فضل و بخشش هستی، و بی‌نظیر و بی‌همتا. شایسته است که خطاهای ما را نادیده بگیری و به ما لطف کنی.