خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

مناجات شمارهٔ ۲۲۳

خواجه عبدالله انصاری » مناجات نامه » مناجات شمارهٔ ۲۲۳

الهی عارف تو را به نور تو میداند و از شعاع وجود عبارت نمیتواند در آتش مهر می سوزد و از نار باز نمی پردازد.

این جهان و آن جهان و هر چه هست

عاشقان را روی معشوق است و بس

گر نباشد قبلهٔ عالم مرا

قبلهٔ من کوی معشوقست و بس

مناجات شمارهٔ ۲۲۲: الهی او که حق بدلیل جوید به بیم و طمع پرستد او که حق را باحسان دوست دارد روز محنت برگردد، او که حق را بخویشتن جوید نا یافته یافته پندارد.مناجات شمارهٔ ۲۲۴: الهی تو آنی که از بنده نا سزا بینی و به عقوبت نشتابی، از بنده کفر می شنوی و نعمت از او باز نگیری و توبت و انابت بر او عرصه کنی و به پیغام و خطاب خود او را باز خوانی و اگر باز آمد او را وعدهٔ مغفرت دهی پس چون با دشمن بد کردار چنینی با دوستان نیکو کار چونی ؟

اطلاعات

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

قالب شعری:غزل/قصیده/قطعه

منبع اولیه: سید جابر موسوی

تعداد ابیات: 2

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

الهی عارف تو را به نور تو میداند و از شعاع وجود عبارت نمیتواند در آتش مهر می سوزد و از نار باز نمی پردازد.

هوش مصنوعی: عاشق الهی تو را به نور وجودت می‌بیند و نمی‌تواند از اشعۀ وجود تو دور باشد. او در آتش عشق می‌سوزد و از این آتش هم نمی‌گریزد.

این جهان و آن جهان و هر چه هست

عاشقان را روی معشوق است و بس

هوش مصنوعی: این دنیا و آن دنیا و همه چیزهایی که وجود دارند، تنها برای عاشقان، جلوه‌ای از معشوق است و بس.

گر نباشد قبلهٔ عالم مرا

قبلهٔ من کوی معشوقست و بس

هوش مصنوعی: اگر در دنیا هیچ قبله‌ای نباشد، قبله و مقصد من تنها کوی محبوبم است و بس.