اطلاعات
منبع اولیه: سید جابر موسوی
تعداد ابیات:
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
الهی گاه گریم که در اختیار دیوم از بس تاریکی بینم، باز ناگاه نوری تابد که جملهٔ بشریت در جنب آن ناپدید بود. خدایا از تو می گفتم و گاه از تو می نیوشیدم میان جُرم خود و لطف تو می اندیشیدم، کشیدا آنچه کشیدم همه نوش گشت چون آوای تو شنیدم.
هوش مصنوعی: ای خدای من! گاهی از شدت تاریکی به گریه میافتم، اما ناگهان نوری میتابد که تمام بشر در برابر آن محو میشوند. خداوند، من دربارهٔ تو صحبت میکردم و گاهی هم صدای تو را میشنیدم. در میان گناهانم و لطف تو تفکر میکردم، و هرچه را که کشیدم، همه به شیرینی تبدیل شد، چون صدای تو را شنیدم.