خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

مناجات شمارهٔ ۱۷

خواجه عبدالله انصاری » مناجات نامه » مناجات شمارهٔ ۱۷

الهی! از پیش خطر و از پس راهم نیست، دستم گیر که جز تو پناهم نیست.

مناجات شمارهٔ ۱۶: الهی! تو دوستان را به دشمنان می‌نمایی، درویشان را غم و اندوه دهی، بیمار کنی و خود بیمارستان کنی، درمانده کنی و خود درمان کنی، از خاک آدم کنی و با وی چندان احسان کنی، سعداتش بر سر دیوان کنی و به فردوس او را میهمان کنی، مجلسش روضهٔ رضوان کنی، ناخوردن گندم با وی پیمان کنی، و خوردن آن در علم غیب پنهان کنی، آن که او را زندان کنی و سال‌ها گریان کنی، جباری تو کار جباران کنی، خداوند تو کار خداوندان کنی، تو عتاب و جنگ همه با دوستان کنی.مناجات شمارهٔ ۱۸: الهی! دستم گیر که دست‌آویز ندارم، و عذرم بپذیر که پای گریز ندارم.

اطلاعات

منبع اولیه: سید جابر موسوی

تعداد ابیات:

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

الهی! از پیش خطر و از پس راهم نیست، دستم گیر که جز تو پناهم نیست.

هوش مصنوعی: خداوندا، نه از جلو خطری پیش روی من است و نه از پشت. لطفاً دستم را بگیر زیرا جز تو هیچ پناه دیگری ندارم.