مناجات شمارهٔ ۱۵۵

خواجه عبدالله انصاری » مناجات نامه » مناجات شمارهٔ ۱۵۵

الهی اگر این آه از ما دعوی است تو سزای آنی، اگر لاف است بجای آنی اگر صدقست وفای آنی. خدایا اگر دعوی است سُخن راست است اگر صدق است کار راست است اگر دعوی است نه بیداد است.

مناجات شمارهٔ ۱۵۴: الهی مران کسی را که خود خواندی، ظاهر مکن جُرمی را که پوشیدی، کریما میان ما و تو داور تویی، آن کن که سزاوار آنی نه آن چنان که سزاوار ماست.مناجات شمارهٔ ۱۵۶: الهی از سه چیز که دارم در یکی نگاه کن : اول بیخودی که جُز تو را از دل نخاست، دوم تصدیقی که هر چه گفتم راست، سوم چون با ذکرم خاست دل و جان جُز تو را نخواست.

اطلاعات

منبع اولیه: سید جابر موسوی

تعداد ابیات:

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

هوش مصنوعی: خداوند، اگر این آهی که ما کشیده‌ایم ادعایی است، خودت جزای آن را برعهده بگیر. اگر فقط یک ادعا باشد، تو سزاوار آنی. اما اگر این سخن راست است، وفای تو نیز آنی است. خدایا، اگر این ادعا حقیقت دارد، پس سخن ما نیز راست است و اگر ادعایی وجود دارد، نباید این‌گونه بیداد شود.